Home
Historie
Biljarthistorie
Feitjes
Onderling
Uitslagen onderlinge
Links
De verdediging
Team 1
Team 2
Team 3
Het bestuur
Strategie

HGL

De biljartvereniging in Kaatsheuvel

Libre

Bij Libre speelt men zonder beperkingen. Men mag zoveel caramboles maken als mogelijk is op het totale tafeloppervlak.

Er wordt gespeeld met een rode, een gele en een witte bal. Geel en wit zijn de spelers ballen. Ook word vaak met twee witte

en een rode bal gespeeld. Een van de witte ballen is dan gemerkt met een zwarte stip ter herkenning.

Men dient met de eigen spelersbal de andere twee ballen te raken. Het staat een speler vrij om

zijkanten (banden) van de tafel te raken en hoe vaak dat gebeurt.

De hoeken (verboden zones) van het biljart zijn uitzonderingen op het vrije spel,

En worden afgetekend middels een schuine krijtlijn.


Spelbegin

Libre start nadat de afstoot is gespeeld om te bepalen welke speler er  mag beginnen. Hierbij wordt de rode bal op positie A gelegd.

Beide spelers spelen dan hun bal naar de korte band voorbij positie A waarna de bal terugkeert  naar de korte band voorbij de posities

 E, C en D. De speler waarvan de bal het dichtst bij de korte band eindigt, mag bepalen welke van de twee spelers begint.


Entrĕe en dedans

In de hoeken (verboden zones) mag men maximaal twee caramboles maken. Bij het maken van de derde carambole moet een van de aanspeelballen

 deze hoek verlaten. De aanspeelbal mag, of beide aanspeelballen mogen uiteraard wel terugkeren, waarna  de twee-carambole regel maximum

opnieuw ingaat. Bij het intreden van de tweede aanspeelbal in de verboden zone annoceert de arbiter “entrĕe” waarbij de speler zijn eerste carambole mag maken.

Als dit punt gescoord is en de speler zijn tweede carambole maakt in dit hoekje (een aanspeelbal verlaat niet de verboden zone), annonceert de arbiter “dedans”.

Als de speler een derde carambole maakt moet een van de aanspeelballen de verboden zone (even) verlaten. Deze bal(len) mogen wel terugkeren in de

 verboden zone. Als het niet lukt na het annonceren van “dedans”om een van de aanspeelballen uit de verboden zone te laten gaan, dan annonceert de

 arbiter “reste dedans”. Dit betekent dat het de speler niet is gelukt om de verboden zone te verlaten en een fout heeft gemaakt. De tegenstander mag dan verder gaan.

In het geval dat de positie bijna een “entrĕe”krijgt annonceert de arbiter “a cheval” te teken aan iedereen dat de speler nog door mag gaan en de bal nog niet binnen

de verboden zone ligt.


Aquitstoot

De speler die mag beginnen is verplicht dit met de aquitstoot te doen. Hierbij ligt de rode bal op positie A, de gele op positie C en de witte op positie E.

Een speler mag echter ook zijn voorkeur kenbaar maken en de witte bal laten plaatsen op positie D. Dit komt maar een enkele keer voor, de meeste spelers

spelen vanaf positie E. De aquitstoot opent dus de partij door de witte bal te stoten via de rode bal en daarna via de

 banden van de tafel naar de gele bal te laten gaan. Het is zelfs mogelijk om via de rode bal , met een trekstoot,

 de speelbal rechtstreeks naar geel te brengen. Zijn de rode en de gele bal geraakt, dan heeft de speler zijn eerste carambole

 tot stand gebracht en mag deze speler doorgaan in zijn tweede beurt. Als een speler meer dan een carambole heeft gemaakt,

 dan noemenwe dit een serie.



Sĕrie Amĕricain

In het libre spel wordt geprobeerd de ballen zo dicht mogelijk bij elkaar te leggen aan de band (verzamelen) waardoor er een ideale positie kan ontstaan die

“Sĕrie Amĕricain” heet. Bij deze techniek is het zaak om de ballen in bijna exact dezelfde positie te houden bij elke stoot, en met kleine positieveranderingen  op te schuiven langs de band. De positie ziet eruit als een driehoekje dat telkens een klein stukje opschuift. Is een hoek van de tafel bereikt , dan probeert de speler de positie om te draaien of langs de bereikte tweede band te spelen, waardoor de “Sĕrie Amĕricain” voortgezet kan worden. Uit de “Sĕrie Amĕricain” kan een speler honderden caramboles scoren en in de loop der tijd is daardoor een maximum aantal caramboles afgesproken in de diverse speelklassen.

nadat de speler die de partij is begonnen zijn afgesproken aantal caramboles heeft bereikt, mag de tegenstander een gelijkmakende beurt spelen. Ook dan worden de ballen geplaatst in de aquit positie, maar daarbij ligt de gele bal op de startpositie van de witte bal en vice versa. Hierdoor hebben beid spelers eenzelfde aantal beurten gekregen en heeft de tegenstander nog een mogelijkheid om remise te behalen. In het geval dat speler 2 die als 2e in de beurt speelt, zijn aantal caramboles heeft gehaald en speler 1 niet, dan krijgt speler 1 geen gelijkmakende beurt en is speler 2 winnaar van de partij.


Butage ( springende bal )

Een bijzondere situatie in het libre is als een van de ballen uit de tafel springt. De arbiter zal een eventuele carambole afkeuren en de aquitstoot opleggen voor de tegenstander. Hierbij houd de arbiter rekening met de plaatsing van de gele en witte balnaar gelang wie de partij is begonnen.

Om als uit de tafel beschouwd te worden staat in de officiële biljartregels dat de bal het hout moet raken van de tafel. Dus ook al komt de bal terug in de tafel na over de rand te zijn gelopen, telt dit als een bal uit de tafel. De arbiter heeft hierin het laatste woord.


Vastliggende ballen

In een situatie dat de bal vastligt met de rode bal of de bal van de tegenstander, dan krijgt de speler een keuze. Hij mag blijven doorspelen, maar moet van de vastliggende bal afspelen. Dit word veelal gedaan door een losse bandstoot te spelen en bij aankomst moeten beide ballen alsnog geraakt worden. De speler mag ook de arbiter vragen de ballen op te leggen voor een aquitstoot en op deze manier het spel hervatten.


Touche

Het is alleen toegestaan tijdens het spel de eigen speelbal te raken met de pomerans van de keu. Als een speler een bal raakt met zijn kleding of iets dergelijks wordt de carambole afgekeurd. Het komt ook wel eens voor dat een speler in zijn voorbeweging de bal al toucheert, en daarna afstoot. Ook dit word als een fout gezien omdat de speler de bal dan 2 keer heeft geraakt. De verplaatste bal door dit contact blijft echter liggen waar deze is terechtgekomen en wordt niet teruggeplaatst door de arbiter.


Biljardĕ

Als de speler zijn bal stoot, en deze de speelbal raakt zonder dat het contact met de keu en aanspeelbal is gestopt, heet dit een biljardĕ. Men raakt als het ware tegelijkertijd twee ballen. Meestal levert dit contact een karakteristiek dof geluid op. De arbiter zal de carambole afkeuren.


Voet aan de grond houden



Tijdens een biljartwedstrijd moet een speler een van zijn voeten ten alle tijden aan de grond houden. Dit levert in bepaalde gevallen een zeer lastige houding op en zal een speler een andere oplossing voor het stootbeeld moeten vinden.



Onsportief gedrag

Een speler kan door de arbiter gestraft worden voor onsportief gedrag. Een arbiter zal altijd een waarschuwing geven aan de desbetreffende speler, en bij herhaaldelijk onsportief gedrag wordt de partij toegekend aan de tegenstander. Voorbeeld hierin kan zijn dat een speler door (teveel) geluid te maken zijn tegenstander uit diens concentratie wil halen.


Verkeerde bal spelen

Het komt voor dat een tegenstander per abuis met de speelbal van diens tegenstander gaat spelen. Volgens goed sportmanschap geeft de tegenstander dit aan als hij het opmerkt, maar volgens de officiële regels mag alleen een arbiter dit annonceren. Dit zal de arbiter direct na het stoten van de bal doen waarna de tegenstander aan de tafel mag komen. Zijn er al meerdere caramboles gemaakt met de verkeerde bal, dan gelden deze toch als geldige caramboles. Alleen de carambole waarin het door de arbiter wordt opgemerkt zal worden afgekeurd en eindigt een eventuele serie.


Merktekens

Een speler heeft veel aan merktekens op de tafel in het berekenen van het pad van de ballen. De enige merktekens toegestaan zijn de diamonds die op de houten omlijsting zijn aangebracht door de fabriek zelf. Deze merktekens zijn hulpmiddelen in het berekenen van allerlei stootbeelden. Een speler die gebruik maakt van andere merktekens zoals een slimme plaatsing van een krijtje wordt gewaarschuwd door de arbiter. Een bekende manier om tekens aan te brengen is bijvoorbeeld een krijtstreep aan te brengen met het eigen krijtje. Bij een herhaaldelijk vermoeden van ongeoorloofd merktekens aanbrengen volgt diskwalificatie.


Carotte spelen

Carotte is de term die gegeven wordt aan een zeer verdedigend spel van een biljarter. Het komt meestal voor in het driebanden. Carotte kan soms “nodig”zijn om het goede spel van een tegenstander te doorbreken waardoor het eigen spel weer een boost krijgt. Dit type spel wordt meestal niet in dank afgenomen en heeft een negatief effect op het partijgemiddelde.

Het Groene Laken